περιφ.αερδρμΗ πολυαναμενόμενη ανακοίνωση για το ξεκίνημα της διαδικασίας για την αποκρατικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας μπορεί να ήρθε, αλλά μαζί της έφερε και ανησυχίες για το κατά πόσο θα επιτύχει και κατά πόσο θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

της Χριστίνας Βασιλειάδη

Τα νέα αξιοποίησης των κρατικών αεροδρομίων έφεραν σε πολλούς μνήμες από το παρελθόν, όταν η δημιουργία του διεθνούς αεροδρομίου Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος», αντί να μετατρέψει την ελληνική πρωτεύουσα σε κόμβο διεθνούς επιβατικής κίνησης στην ανατολική Μεσόγειο, έδιωξε αεροπορικές εταιρείες και συνεπώς, και επιβάτες. Από τη μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα, ο ΔΑΑ έχασε εννέα αερομεταφορείς που στάθμευαν μόνιμα στην Ελλάδα και 1,5 εκατ. επιβάτες το 2012. Και ο κύριος λόγος είναι τα υψηλά τέλη του αεροδρομίου.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως το σχέδιο αξιοποίησης ήλθε με μια κάποια καθυστέρηση καθώς οι εταιρείες, οι οποίες αρχικά είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τα ελληνικά αεροδρόμια, στρέφονται στο μεγάλο έργο του τρίτου διεθνούς αερολιμένα της Κωνσταντινούπολης, του μεγαλύτερου παγκοσμίως με δυνατότητα διακίνησης έως και 150 εκατ. επιβατών σε ετήσια βάση. Από την άλλη μεριά, η Hochtief, διαχειρίστρια του ΔΑΑ που είχε εκφράσει επίσης ενδιαφέρον για τα κρατικά αεροδρόμια, βρίσκεται σε διαδικασία πώλησης και υπό αυτές τις συνθήκες, μάλλον δύσκολα θα δεσμευτεί για διάστημα τουλάχιστον 30-35 ετών.

Επίσης, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πως οι δυνατότητες ανάπτυξης και κερδοφορίας για τα περισσότερα από τα προς παραχώρηση αεροδρόμια, είναι περιορισμένες. Και αυτό γιατί η επιβατική κίνηση των εν λόγω αεροδρομίων είναι κυρίως εποχική, ενώ πολλά από αυτά είναι νησιωτικά και επομένως έχουν ελάχιστες προοπτικές για την προσέλκυση νέων επιβατών. Η ομαδοποίηση των αερολιμένων πολλαπλασιάζει τις παραπάνω δυσκολίες και δρα αποτρεπτικά για τους μεγάλους επενδυτές του χώρου που δεν έχουν συνηθίσει να λειτουργούν με αυτά τα δεδομένα.

Ένας άλλος ανησυχητικός παράγοντας είναι το γεγονός πως ο εν δυνάμει επενδυτής θα πρέπει να προχωρήσει σε σημαντικές και πολυχρήματες αναβαθμίσεις των αεροδρομίων προκειμένου αυτά να γίνουν ανταγωνιστικά σε επίπεδο υποδοχής αεροσκαφών αλλά και σε επίπεδο παροχής υπηρεσιών στους επισκέπτες και στους ταξιδιώτες. Οι δαπάνες αυτές πιθανώς να οδηγήσουν σε σημαντικές αυξήσεις αεροπορικών τελών, οι οποίες με τη σειρά τους θα οδηγήσουν σε αύξηση των τιμών των εισιτηρίων.