Για εμάς τους απλούς επιβάτες, οι πτήσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι ιδανικές! Η θέα είναι απολαυστική, τα φώτα που αχνοφαίνονται είναι μαγευτικά και το πρόγραμμά μας μένει άθικτο, καθώς ο καθένας έχει την ευκαιρία να κοιμηθεί λίγο πιο εύκολα. 

Οι πιλότοι όμως έχουν τη ίδια άποψη;

«Οι περισσότεροι από εμάς σκεφτόμαστε τα αεροδρόμια ως κάποια πολύ καλά φωτισμένα μέρη και είναι αλήθεια πως οι περιοχές γύρω από το κτήριο του αεροδρομίου είναι -τις περισσότερες φορές- έντονα φωτισμένες. Ομως, οι λεωφόροι και οι μεγάλοι δρόμοι γύρω από το αεροδρόμιο, ειδικά όταν αυτό βρίσκεται εντός αστικού τοπίου, είναι τόσο φωτισμένοι που συχνά ψάχνουμε ένα πιο σκοτεινό σημείο ώστε να βρούμε τον διάδρομο προσγείωσης» αποκαλύπτει ο  Mark Vanhoenacker, πιλότος και συγγραφέας του βιβλίου «Πώς να προσγειώσεις ένα αεροπλάνο».

Οι πιλότοι βασίζονται σε όργανα ελέγχου πτήσης, σε αισθητήρες πλοήγησης και αισθητήρες καιρικών συνθηκών (ραντάρ κυρίως) αντί της όρασής τους όταν πετούν τη νύχτα ή όταν βρίσκονται πάνω από τα σύννεφα. Στο εξωτερικό τους, τα αεροπλάνα διαθέτουν πολλά φώτα ώστε να βοηθούν τους πιλότους στην προσγείωσή τους στο σκοτάδι, αλλά και για να εντοπίζονται από τους άλλους. Τα φώτα προσγείωσης μπορεί να είναι τοποθετημένα σε διαφορετικές θέσεις, από τα φτερά μέχρι και την άτρακτο, αναλόγως με τον τύπο του αεροπλάνου. Οι πιλότοι αναβοσβήνουν αυτά τα φώτα όταν ετοιμάζονται για προσγείωση αλλά και κατά την τελική τους προσέγγιση προς τον διάδρομο, για να ειδοποιηθεί ο πύργος ελέγχου.