Συναντήσαμε τον ιδιοκτήτη της Fas Pilot Academy, Στέλιο Φανουράκη, και μας μίλησε για τη σχολή του και τα 20 χρόνια της, τα προβλήματα και τις προοπτικές εξέλιξης του κλάδου, αλλά και για το όραμά του για την επόμενη δεκαετία.

 

Συνέντευξη: Ηλέκτρα Αλευρίτη

 

–  Κύριε Φανουράκη καλησπέρα. Πείτε μας λίγα λόγια για τη Fas Pilot Academy. Πότε ξεκίνησε, ποιο το έργο της και πώς εξελίχθηκε η πορεία της αυτά τα χρόνια;

Η Fas Pilot Academy είναι ένας κλάδος της εταιρείας αεροπορικών δραστηριοτήτων Fenix Aero Services Ανώνυμη Εταιρεία, πρώην Fanourakis Aviation Services Ανώνυμη Εταιρεία, που ιδρύθηκε από εμένα και τον αδερφό μου, Μιχαήλ Φανουράκη, τον Δεκέμβριο του 2000. Με αεροπορικό πνεύμα και καταβολές από την πολεμική αεροπορία, οργανώσαμε και πιστοποιήθηκε ως επαγγελματική σχολή πιλότων την 31η Οκτωβρίου 2001, με την επωνυμία Fanourakis Aviation Services Rhodes Pilots Academy.

Ωστόσο, επειδή δημιουργήσαμε μια αεροπορική δραστηριότητα σε έναν χώρο με σημαντικό τουριστικό προορισμό, τη Ρόδο, σύντομα και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο 2008 πιστοποιείται η εταιρεία μας  ως μικρός αερομεταφορέας με το AOC-GR-032, εισάγοντας στην αγορά μια νέα υπηρεσία, μοναδική ακόμα και σήμερα, τη μεταφορά επιβατών με μικρά αεροπλάνα, ιδιαίτερα σε πτήσεις τουριστικού ενδιαφέροντος και αναψυχής. Δυστυχώς, τον Απρίλιο του 2017 αναγκαστήκαμε λόγω αλλαγής διαχείρισης του αεροδρομίου της Ρόδου να εγκαταλείψουμε τη βάση μας στη Ρόδο και δημιουργήσαμε νέες εγκαταστάσεις στο Μαρκόπουλο Αττικής κοντά στο Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, ενώ ανακαινίσαμε  και αναδιοργανώσαμε τις εγκαταστάσεις της στα Μέγαρα, όπου μεταφέραμε  τις δράσεις μας όσον αφορά στην πτητική λειτουργία και τη συντήρηση των αεροπλάνων μας. Τον Αύγουστο του 2020, έχοντας ήδη στην ιδιοκτησία μας 5 αεροπλάνα, αγοράσαμε ένα σύγχρονο, ολοκαίνουργιο Simulator, πλήρως εξοπλισμένο για προχωρημένη εκπαίδευση τύπου ALSIM ALX. Και αυτό εν μέσω πανδημίας και οικονομικής κρίσης,  με ιδία κεφάλαια χωρίς καμιά χρηματοδότηση από το κράτος ή άλλο οργανισμό, όπως και όλες οι επενδύσεις μας έχουν γίνει με ιδία κεφάλαια χωρίς δανεισμό ή επιδοτήσεις, αφού τόσο χρόνια οι ΚΑΔ αεροπορικής εκπαίδευσης δεν έχουν ενταχθεί σε επενδυτικά προγράμματα ΕΣΠΑ. Σήμερα, η σχολή μας έχει να εξιστορεί τη συνεργασία της  με την Aegean για την εκπαίδευση συγκυβερνητών της στο παρελθόν, με τη ΣΕΧΟΑ (Σχολή Επαγγελματιών Χειριστών Ολυμπιακής Αεροπλοΐας) για εκπαίδευση μαθητευόμενων πιλότων της, τη συνεργασία με την RAI (Riga Aeronautical Institute), επίσης εκπαίδευση μαθητευομένων χειριστών της. Περισσότεροι από χίλιοι μαθητές από όλο τον κόσμο έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τη σχολή και είναι σήμερα καταξιωμένοι πιλότοι σε αεροπορικές εταιρείες όλου του κόσμου. Επιπλέον, πρέπει να αναφέρουμε ότι έχει να εξιστορεί τη χορήγηση υποτροφιών επί δύο συνεχόμενες χρονιές σε 24 νέους  για την εκπαίδευσή τους ως επαγγελματίες πιλότοι, χωρίς καμιά υποστήριξη από το κράτος ή άλλο οργανισμό.

–  Ποια προβλήματα θεωρείτε ότι υπάρχουν στον κλάδο σας και πώς πιστεύετε ότι μπορούν να αντιμετωπιστούν;

Θα σας απαντήσω με ένα παράδειγμα. Περνώ συχνά από έναν δρόμο που έχει ως όριο ταχύτητας τα 40 χιλιόμετρα την ώρα. Δεν έχω περάσει ποτέ με λιγότερα από 60 χιλιόμετρα. Κάποια στιγμή προβληματίστηκα και σταμάτησα για πολύ ώρα να δω τι κάνουν οι άλλοι συμπολίτες μου. Κανένας δεν τήρησε το όριο, όλοι περνούσαν όπως εγώ με περισσότερη ταχύτητα. Ομως, κάποια μέρα, ενώ περνούσα είδα την τροχαία που είχε σταματήσει και μοίραζε κλήσεις για παράβαση του ορίου ταχύτητας! Και την επομένη το ίδιο ακριβώς συνέβαινε, όλοι μα όλοι περνούσαν με περισσότερη ταχύτητα, παραβιάζοντας το όριο. Απλά η τροχαία μπορούσε όποτε ήθελε να μοιράζει κλήσεις ή να επιβάλλει περιορισμούς. Αυτό ως παράδειγμα μπορείτε να το δείτε παντού, όπως και στον χώρο μας. Αν όχι «να μοιράζονται κλήσεις», να περιορίζονται ή να δυσκολεύονται ή να εμποδίζονται η ανάπτυξη και εκτέλεση δραστηριοτήτων κατά το δοκούν προς εξυπηρέτηση άλλων σκοπιμοτήτων από αυτές που ο κοινός νους θα πίστευε! Πιστεύω, λοιπόν, ότι πολλά μπορεί να αναθεωρηθούν και να προσαρμοστούν στις νέες ρεαλιστικές απαιτήσεις των καιρών μας και όχι στο παλιό. Με γνώμονα την αξιοκρατία, με κοινωνική δικαιοσύνη, με σεβασμό στην ευγενή άμυλα, αλλά και στον υγιή ανταγωνισμό. Χρειαζόμαστε νέους ανθρώπους με νέες αντιλήψεις, που πατώντας στη σοφία των παλιών να απογειώσουν το νέο με νέες τεχνολογίες και νέες διαδικασίες και ιδέες πιο αποτελεσματικές. 

–  Πρόσφατα γιορτάσατε τα 20 χρόνια της σχολής σας. Ενα μεγάλο μέρος της γιορτής και της όλης διοργάνωσης αφιερώσατε στην Γενική Αεροπορία. Πιστεύετε ότι ο αεροπορικός τουρισμός έχει προοπτικές στη χώρα μας; Πώς μπορεί να ενισχυθεί; Και ποιοι τομείς θα ωφεληθούν από την ανάπτυξή του;

Ως αεροπορικό τουρισμό μπορούμε να εκμεταλλευτούμε  όλες τις δράσεις της Γενικής Αεροπορίας. Δηλαδή τη χρήση ιδιωτικών αεροσκαφών, τις ιδιωτικές πτήσεις με αεροσκάφη αεροταξί, τις εκδρομές και περιηγήσεις μεταξύ νησιών και τουριστικών προορισμών, τον αεραθλητισμό και κάθε του εκδήλωση, και βεβαίως και την αεροπορική εκπαίδευση. Αυτή τη στιγμή, η διαχείριση της Γενικής Αεροπορίας κάθε άλλο παρά βοηθάει στην ανάπτυξή της. Είναι περιοριστική σε σημείο που συνεχώς τη συρρικνώνει και την περιορίζει. Η έλλειψη αεροδρομίων Γενικής Αεροπορίας, οι δεσμευτικές περιοριστικές διαδικασίες διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας για αυτή την κατηγορία πτήσεων και αεροσκαφών, τα υψηλά τέλη χρήσης αεροδρομίων και εξυπηρέτησης εδάφους,  καθώς και ο ανεφοδιασμός αεροπλάνων με αεροπορική βενζίνα (AVGAS) είναι οι πιο σημαντικοί λόγοι της μειωμένης δραστηριότητας της Γενικής Αεροπορίας στη χώρα μας, συμπεριλαμβανομένης και της αεροπορικής εκπαίδευσης. Δείτε και συγκρίνετε αυτό. Από μεράκι και παράπονο, όταν επισκέπτομαι ένα νησί ή ένα παραθαλάσσιο μέρος, επισκέπτομαι  και τα λιμανάκια του, τη Μαρίνα του και μένω έκπληκτος από τον αριθμό των θαλάσσιων μέσων και τις δραστηριότητες που φιλοξενούν. Τις υποδομές, έστω και υποτυπώδεις, αλλά αρκετές για την εξυπηρέτηση των δραστηριοτήτων. Από την άλλη, απογοητεύεσαι από την εικόνα των αεροδρομίων, αφού φιλοξενούν ελάχιστα ή κανένα αεροσκάφος Γενικής Αεροπορίας, αφού έχει μειωθεί τουλάχιστον 50% ο στόλος των ιδιωτικών τέτοιων  στην Ελλάδα, όπως και οι αφίξεις από γειτονικές χώρες, που επισκέπτονταν παλιά τη χώρα μας για τουρισμό και επιχειρηματικούς λόγους. Προς αποφυγή παρεξήγησης, όταν μιλάμε για ιδιωτικά αεροσκάφη  δεν είναι μόνο τα business jet και οι executive flights!  Είναι όλα τα κανονικά αεροσκάφη, μικρά και μεγάλα, που χρησιμοποιούνται από ιδιώτες ή για  ιδιωτικές πτήσεις! Οσον αφορά στην εκπαίδευση, αυτή τη στιγμή, οι σχολές στη χώρα μας «εισάγουν» συνάλλαγμα με τη φιλοξενία ξένων σπουδαστών, καθόλου ευκαταφρόνητο. Μεγάλος αριθμός ξένων μαθητών πετάει με ελληνικά αεροσκάφη στον ελληνικό εναέριο χώρο, απολαμβάνοντας το θαυμάσιο καιρό και τις ομορφιές της χώρας μας, αλλά και την ποιοτική εκπαίδευση που παρέχουν όλες οι ελληνικές σχολές. Αυτός ο μεγάλος αριθμός σπουδαστών θα μπορούσε να διπλασιαστεί και να τριπλασιαστεί, αν σκεφτεί κανείς τις νέες απαιτήσεις που δημιουργούνται από την ανάπτυξη των αερομεταφορών. Μπορούμε και πρέπει να γίνουμε περισσότερο ανταγωνιστικοί από άλλες χώρες που έχουν το μεγαλύτερο μέρος της αεροπορικής εκπαίδευσης παγκοσμίως, προσφέροντας στις τοπικές κοινωνίες με απασχόληση νέων, αλλά και με την ανάπτυξη γενικά.

Από την άλλη, το μεγαλύτερο μέρος της αεροπορικής εκπαίδευσης στη χώρα μας «φιλοξενείται» σε ένα και μοναδικό αεροδρόμιο και αυτό στρατιωτικό, στο αεροδρόμιο της Πάχης Μεγάρων με όλα τα γνωστά προβλήματα. Επίσης, για την εκπαίδευση των μαθητών μας τη νύκτα – απαίτηση των PART FCL-1- για την απόκτηση πτυχίου επαγγελματικού πτυχίου πιλότου – δεν βρίσκουμε αεροδρόμιο το καλοκαίρι λόγω των περιορισμών, για εκπαίδευση. Το ίδιο ισχύει για πτήσεις εκπαίδευσης σε κανόνες IFR, όπου οι συνθήκες, οι περιορισμοί, η έλλειψη αεροδρομίων, οι απαγορεύσεις είναι τουλάχιστον αποτρεπτικές με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια και την ποιότητα της εκπαίδευσης. Δείτε, προκειμένου να προσγειωθεί μαθητής στη Σύρο ως ενδιάμεσο αεροδρόμιο (πάλι απαίτηση που απορρέει από τους κανονισμούς EASA PAR FCL-1-) σε πτήση τριγωνικού ταξιδιού θα πληρώσει περίπου 300 ευρώ για ένα μικρό αεροπλάνο για την ελάχιστη εξυπηρέτηση που απαιτείται και θα του δοθεί! Με λίγα λόγια, χρειαζόμαστε αεροδρόμια Γενικής Αεροπορίας, καύσιμα στα αεροδρόμια, ευέλικτες διαδικασίες εναέριας κυκλοφορίας, ευέλικτες λογικές διαδικασίες χρήσης αεροδρομίων με ανταποδοτικά λογικά τέλη χρήσης αεροδρομίων και εξυπηρέτησης εδάφους. Υπάρχουν πολλά αεροδρόμια της ΠΑ που είναι ανεκμετάλλευτα  και ενώ τους έχει ζητηθεί η εκμετάλλευσή τους προς όφελος της Γενικής Αεροπορίας και της οικονομίας του τόπου γενικότερα,  εν τούτοις με απλές και λυτές δικαιολογίες παραμένουν «άχρηστα» και μη εκμεταλλεύσιμα. Αυτό εκ πείρας, αφού στο παρελθόν είχαμε αιτηθεί την αξιοποίηση τέτοιων αεροδρομίων και με την αιτιολόγηση «α. την ασφάλεια πτήσεων, β. τη φυσική εθνική ασφάλεια, γ. την τήρηση ορθής χρήσης, λειτουργίας των Α/Δ και δ. τους περιορισμούς- υποχρεώσεις που απορρέουν από τα μνημόνια συνεργασίας μεταξύ ΠΑ- FRAPORT στο πλαίσιο σχετικού (Ν.4389/2016) νόμου», δεν μας επιτράπηκε η αξιοποίησή τους. Επιτρέψτε μου, αλλά ξεπερνάει τη δική μου απλή λογική!

 

–  Ποιο είναι το όραμά σας για την επόμενη δεκαετία;

Θα χρησιμοποιήσω και θα απαντήσω με αυτήν τη φράση του Leonardo DaVinci: «Αν πετάξεις έστω και μια φορά, περπατάς για πάντα με μάτια στραμμένα στον ουρανό, γιατί εκεί βρέθηκες, και εκεί θα λαχταράς πάντα να επιστρέψεις». Αυτό ως αεροπορική μετάφραση σας το ερμηνεύω ότι κοιτάζουμε ψηλά, συνεχίζουμε να προσφέρουμε μέσα από τις δράσεις μας στον τόπο μας και στην πατρίδα μας, μέσα από την αεροπορική εκπαίδευση και την αεροπορία γενικά. Ταυτόχρονα, έχουμε ήδη ένα μεγάλο έργο προσφοράς να παρουσιάσουμε, παρακολουθούμε τις εξελίξεις και εξελισσόμεθα και εμείς παράλληλα, με σκοπό να πρωτοστατούμε στα αεροπορικά τεκταινόμενα. Δεν θα υπεισέλθω στα επιχειρηματικά σχέδια της εταιρείας, ωστόσο θα πω ότι «έχουμε όραμα και σχέδιο να το υλοποιήσουμε», και θα σας ενημερώνουμε γι’ αυτό!