Μερικά από τα μεγαλύτερα αμερικανικά αεροδρόμια εξακολουθούν να μην διαθέτουν απευθείας συνδέσεις με ευρωπαϊκούς προορισμούς, παρά την αυξανόμενη ζήτηση.
Σύμφωνα με στοιχεία κρατήσεων, περίπου 40 αεροδρόμια των ΗΠΑ θα έχουν προγραμματισμένες υπερατλαντικές πτήσεις το 2026, συμπεριλαμβανομένου και του Σαν Χουάν στο Πουέρτο Ρίκο. Σε σύγκριση με το 2025, μόνο το Stewart έχασε υπερατλαντική υπηρεσία.
Ορισμένες μικρότερες πόλεις, που ήδη διαθέτουν πτήσεις προς την Ευρώπη, θα δουν νέες αεροπορικές εταιρείες να ξεκινούν δρομολόγια την επόμενη χρονιά. Για παράδειγμα, η Aer Lingus θα συνδέει το Δουβλίνο με το Πίτσμπουργκ, ενώ η British Airways θα ξεκινήσει πτήσεις προς το Σεντ Λούις. Το ίδιο αναμένεται και για αρκετές μεγάλες πόλεις.
Τα 10 Αμερικανικά αεροδρόμια χωρίς υπερατλαντικές πτήσεις
Τα στοιχεία κρατήσεων δείχνουν ότι η Kansas City είναι η μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ που δεν διαθέτει πτήσεις προς την Ευρώπη. Αν και οι αριθμοί επιβατών είναι μόνο ένα μέρος της συνολικής εικόνας, θεωρείται πιθανό η πόλη να επαναφέρει τις πτήσεις, καθώς η Icelandair είχε ήδη συνδέσεις το 2018 και το 2019.
Η επιτυχία της Kansas City στο να προσελκύσει αεροπορικές εταιρείες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα κίνητρα που θα προσφερθούν και τις συμφωνίες κατανομής κινδύνου. Παράδειγμα αποτελεί η χρήση των 204 θέσεων Boeing 787-8 της British Airways από Λονδίνο ή των 182 θέσεων Airbus A321XLR της Aer Lingus από Δουβλίνο. Θεωρητικά, αν βιαστούν, οι πτήσεις θα μπορούσαν να ξεκινήσουν εγκαίρως για το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά αυτό φαντάζει απίθανο.
Παρατηρήσεις σε άλλα αεροδρόμια δείχνουν ότι η San Antonio είχε πτήσεις Condor από Φρανκφούρτη το 2024, ωστόσο απέχει μόλις 90 λεπτά οδικώς από το Austin, που διαθέτει υπερατλαντικές υπηρεσίες. Παρόμοια ισχύει για ζεύγη όπως Richmond-Washington Dulles, Fort Lauderdale-Miami ή Columbus-Cincinnati. Πολλοί επιβάτες επιλέγουν να οδηγήσουν σε κοντινά αεροδρόμια, γεγονός που δεν καταγράφεται πλήρως στα δεδομένα. Ως εκ τούτου, οι αριθμοί επιβατών εμφανίζονται χαμηλότεροι από την πραγματικότητα.
Κίνηση επιβατών προς/από Ευρώπη: Νοέμβριος 2024–Οκτώβριος 2025*
| Αεροδρόμιο | Κορυφαία Ευρωπαϊκή πόλη | Επιβάτες (κατ’ έτος) | Ημερήσιες ροές |
|---|---|---|---|
| Kansas City | Λονδίνο | 221.000 | 605 |
| Fort Lauderdale | Λονδίνο | 216.000 | 592 |
| Columbus | Λονδίνο | 197.000 | 540 |
| Jacksonville | Λονδίνο | 189.000 | 518 |
| San Antonio | Λονδίνο | 178.000 | 488 |
| Norfolk | Λονδίνο | 142.000 | 389 |
| Charleston | Λονδίνο | 135.000 | 370 |
| Sacramento | Λονδίνο | 134.000 | 367 |
| Louisville | Λονδίνο | 104.000 | 285 |
| Richmond | Λονδίνο | 99.000 | 271 |
Ιστορικό υπερατλαντικών πτήσεων
Ανάλυση δεδομένων Cirium Diio δείχνει ότι τα αεροδρόμια Charleston, Fort Lauderdale, Kansas City και San Antonio είχαν προηγούμενες υπερατλαντικές συνδέσεις. Για παράδειγμα, η British Airways εκτέλεσε πτήσεις προς το Charleston μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου 2019 με 787-8, οι οποίες αναμενόταν να συνεχιστούν το 2020, αλλά η πανδημία ανέστειλε τα σχέδια.
Στο διάστημα που εξετάστηκε, τα τέσσερα αεροδρόμια είχαν συνολικά 4.470 προγραμματισμένες αναχωρήσεις προς την Ευρώπη. Σημαντικό μερίδιο κατείχαν οι BA, Condor, Norse Atlantic και Norwegian. Η Fort Lauderdale είχε χαμηλότερα τέλη από τη Miami, αλλά η διαφορά μειώθηκε, με συνέπεια οι αεροπορικές να συγκεντρωθούν στη Miami.
Η περίπτωση της Kansas City
Όπως φαίνεται, περίπου 605 επιβάτες ημερησίως πραγματοποιούν ταξίδια μετ’ επιστροφής μεταξύ Kansas City και Ευρώπης, κυρίως προς Λονδίνο. Η αγορά περιλαμβάνει επίσης Ρώμη, Φρανκφούρτη, Παρίσι, Άμστερνταμ, Δουβλίνο, Αθήνα, Βαρκελώνη, Μόναχο και Μαδρίτη.
Η απόσταση των πτήσεων προς Ευρώπη αυξάνει τα λειτουργικά κόστη κατά 3%, ενώ οι ναύλοι ανά μίλι παραμένουν 10% χαμηλότεροι. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κίνητρα και οι συμφωνίες κατανομής κινδύνου γίνονται καθοριστικά, αν και παραμένει αβέβαιο κατά πόσο θα είναι επαρκή.
