Ιδέες και tips για πιο ομαλή επιστροφή στην καθημερινότητα μετά την καλοκαιρινή ανάπαυλα
Ο Σεπτέμβριος σηματοδοτεί για τους περισσότερους το τέλος της καλοκαιρινής ανεμελιάς και την επιστροφή στους γνώριμους ρυθμούς της καθημερινότητας. Η επιστροφή στη δουλειά, οι υποχρεώσεις και η σταδιακή αλλαγή του καιρού συχνά συνοδεύονται από ένα αίσθημα κόπωσης, άγχους ή μελαγχολίας. Είναι όμως μόνο η νοσταλγία για τις διακοπές που τελείωσαν ή μήπως μας δυσκολεύει περισσότερο η σκέψη για όλα όσα φέρνει μαζί της η νέα σεζόν; Η μετάβαση από την ξεκούραση στην καθημερινή ρουτίνα δεν χρειάζεται να γίνει απότομα. Με μερικές απλές αλλαγές μπορούμε να προσαρμοστούμε πιο ομαλά και να κρατήσουμε λίγη από την ανεμελιά του καλοκαιριού και στην πόλη.
.
1. «Ξεπακετάρουμε» το καλοκαίρι
Με τα χρόνια μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε ό,τι μας μελαγχολεί, να αναγνωρίζουμε το δυσάρεστο συναίσθημα και να εντοπίζουμε τι είναι αυτό που μας βοηθά να το ξεπεράσουμε. Στην περίπτωση των λεγόμενων post-vacation blues (μελαγχολία μετά τις διακοπές), το πρώτο βήμα είναι να ξεχωρίσουμε το καλοκαίρι από το παρόν. Η επιστροφή στην «πραγματική» ζωή δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε τις νύχτες κάτω από τις κληματαριές με φίλους ή τις ατέλειωτες ώρες στην παραλία. Όμως αυτό που σίγουρα δεν βοηθά είναι να μένουμε μετέωροι ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. Αδειάζουμε, λοιπόν, τις βαλίτσες και τοποθετούμε τα πράγματα των διακοπών στη θέση τους. Τακτοποιημένα και με φροντίδα.
2. Κρατάμε τις αναμνήσεις ζωντανές
Κάνουμε το ίδιο και με τις φωτογραφίες και τις καλοκαιρινές σημειώσεις. Τις συγκεντρώνουμε κάπου, ώστε να μην ανακατεύονται με τα υπόλοιπα αντικείμενα και ενθύμια, έτοιμες για όταν τις χρειαστούμε ξανά. Έρευνα του 2020 (FioRito, Taylor A., Geiger, A. R., & Routledge, C. (2021). Creative Nostalgia: Social and Psychological Benefits of Scrapbooking. Art Therapy, 38(2), 98–103) έδειξε πως η επιστροφή σε αγαπημένες αναμνήσεις μέσα από ένα λεύκωμα μπορεί να λειτουργήσει και ως πηγή ψυχολογικής ανακούφισης.
Φτιάχνουμε, λοιπόν, το δικό μας λεύκωμα. Εκτυπώνουμε τις φωτογραφίες και γράφουμε στην πίσω πλευρά τους την ημερομηνία. Σημειώνουμε ό,τι μας έρχεται στο μυαλό: κάτι που είπε ένας φίλος, ένα αστείο που θυμηθήκαμε ξαφνικά, λίγες λέξεις από μια συζήτηση, έναν καλοκαιρινό έρωτα.
3. Θέτουμε στόχους
Είναι παράξενο πόσο συχνά μπορούμε τη μια στιγμή να μελαγχολούμε για κάτι και την επόμενη να βρίσκουμε δεκάδες λόγους να νιώθουμε ευγνωμοσύνη ή ενθουσιασμό. Τις περισσότερες φορές, ίσως, τα post-vacation blues είναι θέμα οπτικής.
Αν η επιστροφή φέρνει μαζί της ένα βάρος, την αίσθηση ότι δεν είμαστε έτοιμοι ή μια ανησυχία για όσα μας περιμένουν, μπορούμε να δοκιμάσουμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω, γράφοντας γι’ αυτά που νιώθουμε και παρατηρώντας τα από απόσταση.
Αν οι προθεσμίες και οι υποχρεώσεις μάς αγχώνουν, ας σκεφτούμε τον εαυτό μας του χρόνου την ίδια εποχή. Όλα όσα ζούμε τώρα θα έχουν περάσει και θα επιστρέφουμε ξανά από το βουνό ή τη θάλασσα, έχοντας πίσω μας έναν ακόμη χρόνο και όλα όσα καταφέραμε μέσα σε αυτόν. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ψυχολόγος Άλκηστις Μητσάκη, η στοχοθεσία είναι ιδιαίτερα βοηθητική σε αυτές τις περιπτώσεις. Μπορούμε να φτιάξουμε μια λίστα με προθέσεις και σκέψεις για τη νέα σεζόν σε ένα όμορφο χαρτόνι με μαρκαδόρους, ώστε να τις βλέπουμε και να τις παίρνουμε λίγο πιο σοβαρά.
4. Απολαμβάνουμε τα μικρά πράγματα
Τα πρώτα φθινοπωρινά βράδια, η επιστροφή στη γυμναστική, η διαδρομή από το σπίτι μέχρι το αγαπημένο μας καφέ, ένα δείπνο με φίλους είναι μικρά, καθημερινά πράγματα στα οποία αξίζει να δώσουμε τη σημασία που τους πρέπει. Κακά τα ψέματα, η επιστροφή σε οικείες συνήθειες προσφέρει στην πραγματικότητα ασφάλεια και παρηγοριά.
5. Ανακαλύπτουμε ξανά την πόλη
Η πόλη τον Σεπτέμβρη σφύζει από ζωή. Βγαίνουμε έξω, πηγαίνουμε σε εκείνη την έκθεση που δεν προλάβαμε πριν από τις διακοπές, σε μια συναυλία, κάνουμε μια βόλτα στα αγαπημένα μας στέκια, βάζουμε στο πρόγραμμα μια γειτονιά που δεν έχουμε ακόμη εξερευνήσει.
Ίσως πάλι, το μόνο που χρειάζεται είναι να μην αφήνουμε τη μελαγχολία που νιώθουμε για το τέλος των διακοπών να μας κάνει να ξεχνάμε όλες τις άλλες φορές που τη νιώσαμε — και τελικά βγήκαμε από αυτή.
