Στις εγκαταστάσεις του Johnson Space Center στο Τέξας, η NASA διατηρεί τρία ιδιαίτερα αεροσκάφη τύπου WB-57, τα οποία αξιοποιούνται εδώ και δεκαετίες σε απαιτητικές επιστημονικές αποστολές μεγάλου ύψους.

Παρότι πρόκειται για τζετ, ο ρόλος τους διαφέρει αισθητά από εκείνον πειραματικών αεροσκαφών όπως το X-59 QueSST, καθώς προτεραιότητά τους δεν είναι η ταχύτητα αλλά η συλλογή κρίσιμων ατμοσφαιρικών δεδομένων.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, τα WB-57 μπορούν να φτάσουν έως και τα 63.000 πόδια, πλησιάζοντας τη λεγόμενη γραμμή Armstrong, όπου η ατμοσφαιρική πίεση καθιστά αδύνατη την ανθρώπινη επιβίωση χωρίς ειδική υποστήριξη. Παράλληλα, παραμένουν στον αέρα για περισσότερες από έξι ώρες, μεταφέροντας ωφέλιμο φορτίο περίπου 9.000 λιβρών με εξειδικευμένα επιστημονικά όργανα.

Στον εξοπλισμό τους περιλαμβάνονται προηγμένα ραδιόμετρα για απεικόνιση τυφώνων, πολωμετρικά συστήματα σάρωσης και φασματόμετρα ορατού και υπέρυθρου φωτός. Μέσω αυτών, καθίσταται εφικτή η λεπτομερής ανάλυση νεφών, αερολυμάτων, αερίων και ενεργειακών ροών στην ατμόσφαιρα.

 

Αποστολές σε ακραία φαινόμενα

Από τη δεκαετία του 1990, τα συγκεκριμένα αεροσκάφη έχουν λάβει μέρος σε αποστολές που εξετάζουν τις επιπτώσεις εκτοξεύσεων πυραύλων στη στρατόσφαιρα, με μετρήσεις ακόμη και στην Κόστα Ρίκα στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το 2015 συμμετείχαν στην αποστολή VIRGAS, εστιάζοντας στην ανάλυση ηφαιστειακών εκπομπών και αερολυμάτων θείου.

Ιδιαίτερα καθοριστική υπήρξε η συμβολή τους στη μελέτη τροπικών κυκλώνων. Κατά τις αποστολές του 2014 και 2015, πέταξαν πάνω από ισχυρά συστήματα καταιγίδων, αποτυπώνοντας για πρώτη φορά την πλήρη κατακόρυφη δομή τους από μεγάλο ύψος. Μεταξύ άλλων, ερεύνησαν την τροπική καταιγίδα Marty και τους τυφώνες Joaquin και Patricia, παρέχοντας εξαιρετικά λεπτομερή δεδομένα.

 

Το περιστατικό στο Χιούστον

Στα τέλη Ιανουαρίου 2026, ένα WB-57 παρουσίασε μηχανικό πρόβλημα κατά την προσγείωση στο Ellington Field, στο Χιούστον, όταν δεν αναπτύχθηκε το σύστημα προσγείωσης. Το αεροσκάφος ακούμπησε στον διάδρομο με την άτρακτο, προκαλώντας φωτιά και σπινθήρες, ενώ οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης επενέβησαν άμεσα. Ο πιλότος απομακρύνθηκε χωρίς να τραυματιστεί.

Παρά το συγκεκριμένο συμβάν, ο στόλος των WB-57 εξακολουθεί να αποτελεί βασικό εργαλείο αερομεταφερόμενης έρευνας. Με πτήσεις που φτάνουν στα όρια της ατμόσφαιρας, συνεχίζει να προσφέρει δεδομένα τα οποία δύσκολα μπορούν να συλλεχθούν με οποιοδήποτε άλλο μέσο.