«Η Ελλάδα πουλάει Airbus για να μειώσει το χρέος της» σημείωνε πριν από περίπου δύο χρόνια (αρχές Ιανουαρίου 2012) η βελγική γαλλόφωνη εφημερίδα «La Libre Belgique». Τότε η διυπουργική επιτροπή αποκρατικοποιήσεων είχε εγκρίνει την πώληση των τεσσάρων αεροσκαφών στην αμερικανική εταιρεία Apollo Aviation. Ωστόσο, λόγω σειράς παραλήψεων, γραφειοκρατίας και μίας αρνητικής απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου το Δημόσιο κατάφερε να «αξιοποιήσει» τα δύο μόνο από τα αεροσκάφη της πρώην Ολυμπιακής. Έτσι, τα υπόλοιπα παραμένουν σταθμευμένα στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».Για ορισμένους το φιάσκο της πώλησης των Airbus 340 – 400 αποτελεί μικρογραφία της αποτυχίας των ιδιωτικοποιήσεων. Ίσως όχι άδικα, καθώς πρόκειται για κινητά κρατικά περιουσιακά στοιχεία χωρίς τα συνήθη νομικά ή πολεοδομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το εγχείρημα της αξιοποίησης του δημόσιου real estate.
Η συντήρησή τους κοστίζει
Ως αποτέλεσμα, η ελληνική πολιτεία έχει βρεθεί με δύο αεροπλάνα που θα πρέπει να διατηρεί αξιόπλοα. Για το σκοπό αυτό, πρόσφατη απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής εγκρίνει την καταβολή 193.000 ευρώ με χρέωση του λογαριασμού του ελληνικού Δημοσίου «έσοδα από αποκρατικοποιήσεις». Το ποσό αντιστοιχεί στην παράταση, μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου ειδικής σύμβασης με αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών «τεχνικής διατήρησης σε κατάσταση καθήλωσης» ασφάλισης και στάθμευσης των δύο αυτών αεροσκαφών.
Τα αντίστοιχα κονδύλια για τις περιόδους 15/4/2013-31/12/2013 και 01/01/2014-31/10/2014 ήταν 566 χιλιάδες και 444 χιλιάδες ευρώ, αντίστοιχα. Ακόμη για το διάστημα 28/5/2014 – 31/10/2014 έχουν εγκριθεί 220.000 ευρώ. Ταυτόχρονα, το Δημόσιο πληρώνει και μηνιαίο μίσθωμα δεκάδων χιλιάδων ευρώ για τη στάθμευση των αεροσκαφών στον αερολιμένα Σπατών.
Από το 2009
Τα τέσσερα αεροσκάφη, που είχαν αγοραστεί το καθένα περίπου προς 140 εκατ. ευρώ, μισθώνονταν από το Δημόσιο στην πρώην Ολυμπιακή μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 οπότε ιδιωτικοποιήθηκε ο κρατικός αερομεταφορέας.
Η «προίκα» της αεροπορικής του Ωνάση αποτιμήθηκε το 2009 προς 180 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το 2010 ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε θέσει ως κατώτατη τιμή πώλησης τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Τότε η αμερικανική εταιρεία Cirrus, αν και είχε πλειοδοτήσει, προσφέροντας 95 εκατομμύρια ευρώ, στη συνέχεια αποσύρθηκε και ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος αρχές του 2011.
Έτσι η διαδικασία -για την οποία είχαν προσληφθεί ως σύμβουλοι η Lazard & Co Limited, η Howrey LLP και η The Aircraft Value Analysis Company- ξεκίνησε από το μηδέν, ενώ το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της ήταν το τέταρτο τρίμηνο του 2011, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο της… εποχής εκείνης.
Ωστόσο, προς τα τέλη του 2011, η Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων ανέθεσε, εκ νέου, στην Sl engineering & Services το έργο της αποτίμησης της αξίας των Airbus. Παράγοντες της αγοράς εκτιμούσαν τότε ότι τα έσοδα που θα κατέληγαν στα κρατικά ταμεία-εάν τα 4 Airbus πωλούνταν- θα ήταν χαμηλότερα από 95 εκατ. ευρώ (από όσα δηλαδή είχε προσφέρει αρχικά η Cirrus).
Τελικά, το 2012 η αμερικανική εταιρεία Apollo συμφώνησε με το Δημόσιο να πληρώσει 40,3 εκατ. δολάρια για τα τέσσερα αεροπλάνα. Η εταιρεία όμως, παρέλαβε τα δύο από αυτά υπό τη μορφή σκραπ, ενώ η συμφωνία για τα υπόλοιπα δύο περιελάμβανε την αποσυναρμολόγησή τους. Διαδικασία που καθυστέρησε να πραγματοποιηθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 30 Δεκεμβρίου 2011 αποφασίστηκε να πωληθούν τα αεροσκάφη, οι υπογραφές έπεσαν στις 8 Ιουλίου 2012 και η σύμβαση άρχισε να υλοποιείται τι Φθινόπωρο του 2012.
Εν τω μεταξύ, η Apollo ζήτησε να μειωθεί το τίμημα, υποστηρίζοντας ότι κατά το δεκάμηνο που έχει μεσολαβήσει η αξία των δύο αεροσκαφών έχει μειωθεί. Μάλιστα, ένας τεχνικός έλεγχος που είχε πραγματοποιήσει τότε η εταιρεία αποκάλυψε βλάβη στους κινητήρες των αεροσκαφών. Ως αποτέλεσμα το τίμημα «ψαλλιδίστηκε» περαιτέρω και Δημόσιο – επενδυτές συμφώνησαν στην καταβολή τιμήματος 9 εκατ. δολ. έναντι 18 εκατ. δολ. αρχικά.
Ωστόσο, την τροποποιημένη αυτή σύμβαση δεν ενέκρινε το Ελεγκτικό Συνέδριο με το σκεπτικό ότι το χαμηλότερο τίμημα ζημιώνει το Δημόσιο
Κάπως έτσι ο…γάμος σχόλασε, με την ελληνική πολιτεία να αναζητά από τότε μνηστήρα για τα δύο ιστορικά αεροσκάφη. Ωστόσο, ο αγοραστής για τα δύο –εκτός παραγωγής- αεροπλάνα είναι δυσεύρετος και ακόμη και εάν βρεθεί αναμένεται να προσφέρει πολύ λιγότερα από 9 εκατ. δολάρια…
Πηγή: www.capital.gr
