Στη βάση της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας RAF Fairford στην Αγγλία προσγειώθηκε το στρατηγικό βομβαρδιστικό B-1 Lancer, γνωστό στους πιλότους με το προσωνύμιο «Bone».
Η ανάπτυξη του αεροσκάφους έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στη Μέση Ανατολή και ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εξετάζουν στρατιωτικές επιλογές έναντι του Ιράν.
Η μεταστάθμευση του αεροσκάφους στη Βρετανία πραγματοποιήθηκε αφού η ισπανική κυβέρνηση απέτρεψε τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων Rota και Morón για πιθανές επιχειρήσεις που σχετίζονται με το Ιράν.
Η στάση της Ισπανίας και η αλλαγή σχεδίων
Η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ενεργοποίησε σχετικό άρθρο της διμερούς αμυντικής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο επιτρέπει στη Μαδρίτη να εμποδίζει τη χρήση στρατιωτικών βάσεων όταν θεωρεί ότι μια επιχείρηση δεν ευθυγραμμίζεται με τη συμφωνία ή με τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Ως αποτέλεσμα, η Ουάσινγκτον αναγκάστηκε να αναπροσαρμόσει τα επιχειρησιακά της σχέδια.
Την Παρασκευή (06/03) ένα από τα πιο γνωστά βομβαρδιστικά της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ προσγειώθηκε στη RAF Fairford στο Γκλόστερσαϊρ. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ είχε ήδη εγκρίνει από την Κυριακή (01/03) τη χρήση βρετανικών βάσεων για την αντιμετώπιση ιρανικών πυραυλικών απειλών που ενδέχεται να στοχεύουν βρετανικά συμφέροντα.
Το Λονδίνο έθεσε στη διάθεση των ΗΠΑ δύο βασικές εγκαταστάσεις:
- τη βάση Fairford στη νοτιοδυτική Αγγλία
- τη στρατηγική βάση Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό
Παρότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει επίσημα στα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα που ξεκίνησαν το Σάββατο (28/02), η εμπλοκή του φαίνεται να ενισχύεται.
Ο Στάρμερ είχε επίσης τηλεφωνική επικοινωνία με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, επιβεβαιώνοντας τη βρετανική υποστήριξη προς τη Σαουδική Αραβία «εάν χρειαστεί».
Παράλληλα, το Λονδίνο ανακοίνωσε την ανάπτυξη ελικοπτέρων Wildcat, τα οποία είναι εξοπλισμένα για την αντιμετώπιση drones, καθώς και του αντιτορπιλικού HMS Dragon για την προστασία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο. Η απόφαση ελήφθη μετά από επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος Shahed που σημειώθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας στη βάση του Ακρωτηρίου.
Τι είναι το B-1 Lancer
Το Rockwell B-1 Lancer αποτελεί ένα υπερηχητικό στρατηγικό βομβαρδιστικό μεγάλου βεληνεκούς που σχεδιάστηκε για την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το αεροσκάφος τέθηκε σε υπηρεσία το 1986 και παραμένει ένα από τα ταχύτερα βομβαρδιστικά στο αμερικανικό οπλοστάσιο.
Βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά
- Διαστάσεις και βάρος
- Μήκος περίπου 44,5 μέτρα
- Βάρος περίπου 86 τόνοι χωρίς φορτίο
- Μέγιστο βάρος απογείωσης που ξεπερνά τους 216 τόνους
Ταχύτητα και εμβέλεια
- Μέγιστη ταχύτητα άνω των 1.448 km/h (περίπου Mach 1,25)
- Επιχειρησιακή εμβέλεια πάνω από 9.400 χιλιόμετρα χωρίς ανεφοδιασμό
Οπλισμός
Το B-1 διαθέτει τρεις εσωτερικές αποθήκες με συνολικό ωφέλιμο φορτίο έως 56.700 κιλά.
Μπορεί να μεταφέρει:
- έως 24 πυραύλους cruise AGM-86B ή AGM-158 JASSM
- βόμβες ακριβείας JDAM καθοδηγούμενες με GPS
- βόμβες διασποράς
- συμβατικά πυρομαχικά μεγάλης ισχύος
Ηλεκτρονικά συστήματα
Το αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με:
- ραντάρ AN/APQ-164 για πλοήγηση και στόχευση
- συστήματα GPS και αδρανειακής πλοήγησης
- προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για παρεμβολές και παραπλάνηση εχθρικών ραντάρ
Το πλήρωμα αποτελείται από τέσσερα άτομα: δύο πιλότους και δύο χειριστές οπλικών συστημάτων.
Ένα από τα χαρακτηριστικά που το ξεχωρίζουν είναι οι πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας, οι οποίες διπλώνουν κατά την πτήση για καλύτερη αεροδυναμική απόδοση σε υψηλές ταχύτητες.
Το B-1 έχει χρησιμοποιηθεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Συρία.
Από τη Βρετανία στο Ιράν: οι επιχειρησιακές δυνατότητες
Η απόσταση από τη βάση RAF Fairford έως το κεντρικό Ιράν υπολογίζεται περίπου στα 5.500 χιλιόμετρα.
Με επιχειρησιακή εμβέλεια που ξεπερνά τα 9.400 χιλιόμετρα, το B-1 Lancer μπορεί θεωρητικά να καλύψει την απόσταση και να επιστρέψει χωρίς ανεφοδιασμό εν πτήσει, αν και το επιχειρησιακό περιθώριο είναι σχετικά περιορισμένο.
Σε υποηχητική ταχύτητα πλεύσης, περίπου 900 km/h, μια πτήση από τη νοτιοδυτική Αγγλία προς το βόρειο Ιράν θα διαρκούσε λίγο περισσότερο από έξι ώρες.
Εάν το αεροσκάφος κινηθεί στη μέγιστη υπερηχητική ταχύτητα, ο χρόνος αυτός μπορεί να μειωθεί σε περίπου τέσσερις ώρες, με μεγαλύτερη όμως κατανάλωση καυσίμων.
Με έναν ανεφοδιασμό στον αέρα, για παράδειγμα πάνω από την ανατολική Μεσόγειο ή την Αραβική Θάλασσα, οι επιχειρησιακοί περιορισμοί μειώνονται σημαντικά.
Πιθανοί στόχοι και στρατηγική χρήση
Σε ένα υποθετικό επιχειρησιακό σενάριο, το B-1 θα μπορούσε να πλήξει στόχους σχεδόν σε ολόκληρη την ιρανική επικράτεια.
Μεταξύ των εγκαταστάσεων που συχνά αναφέρονται από στρατιωτικούς αναλυτές βρίσκονται:
- το υπόγειο πυρηνικό συγκρότημα Fordow στην επαρχία Κομ
- η εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου Natanz στο κεντρικό Ιράν
Η χρήση πυραύλων cruise JASSM-ER, με εμβέλεια άνω των 900 χιλιομέτρων, προσφέρει επιπλέον επιχειρησιακή ευελιξία. Με αυτούς, το βομβαρδιστικό μπορεί να εκτοξεύσει όπλα χωρίς να εισέλθει στον ιρανικό εναέριο χώρο.
Οι εκτοξεύσεις θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν από περιοχές όπως:
- ο Περσικός Κόλπος
- η Θάλασσα του Ομάν
- ή ακόμη και εναέριος χώρος πάνω από το Ιράκ ή τη Σαουδική Αραβία, εφόσον δοθεί σχετική άδεια
Με αυτόν τον τρόπο περιορίζεται η έκθεση του αεροσκάφους στα ιρανικά συστήματα αεράμυνας, τα οποία περιλαμβάνουν ρωσικής κατασκευής πυραύλους S-300 καθώς και το εγχώριο σύστημα Bavar-373.
Παράλληλα, η βάση Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό, περίπου 2.700 χιλιόμετρα νότια του Ιράν, προσφέρει μια δεύτερη πιθανή πλατφόρμα επιχειρήσεων για τις αμερικανικές δυνάμεις, αυξάνοντας τις στρατηγικές επιλογές στην περιοχή.
