Στους διαδρόμους του αεροδρομίου «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης, ένας άνθρωπος παλεύει καθημερινά με τη σκληρή πραγματικότητα της αστεγίας, σε ένα σκηνικό που θυμίζει την ταινία «The Terminal».
Ο κύριος Φώτης Κευγάς, πρώην οδοκαθαριστής, βρήκε εδώ και περίπου δύο μήνες καταφύγιο ανάμεσα στα terminals. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν οι ήχοι του αεροδρομίου μειώνονται και τα φώτα γίνονται ψυχρά, εκείνος παραμένει στο χώρο, όχι για να περιμένει πτήση, αλλά για μια ευκαιρία επιβίωσης, στηριζόμενος στο προσωρινό επίδομα του μακροχρόνια ανέργου.
Ζώντας στο αεροδρόμιο: Η αληθινή ιστορία ενός αστεγου στη Θεσσαλονίκη.
Δεν είναι χαρακτήρας σε σενάριο. Ο κύριος Φώτης είναι ένας άστεγος που έχει βρει καταφύγιο στους διαδρόμους του αεροδρομίου.
«Στις τρεις πλαστικές καρέκλες πονάνε οι γοφοί μου, πονάει το σώμα μου, πονάνε τα… pic.twitter.com/JNgYOKNcV5
— Chris Avramidis (@chris_avramidis) April 5, 2026
«Κοιμάμαι στις πλαστικές καρέκλες, μέσα. Πονάνε οι γοφοί μου, πονάει το σώμα μου. Πονάνε τα πάντα μου. Δύο μήνες τώρα… Να κοιμηθώ δεν έχω άλλο χώρο. Φοβάμαι να κοιμηθώ έξω. Ζητάω έναν χώρο προσωρινά, για να βρω μια δουλειά. Έχω μαζί μου ένα σκυλάκι, 12 χρόνων, δε βλέπει, έχει αφαιρεθεί καρκίνος, είχαμε προβλήματα με τα πόδια. Όσο μπορώ το προσέχω. Απλώς θέλω ένα προσωρινό μέρος για να μείνω, γιατί το βράδυ κοιμάμαι εδώ, αλλά όλη τη μέρα είμαι έξω», αναφέρει στην ΕΡΤ.
Η ζωή μέσα στους διαδρόμους του αεροδρομίου γίνεται καθημερινή πρόκληση, με το σκυλάκι του να αποτελεί συντροφιά και υπενθύμιση της ανάγκης για ένα ασφαλές καταφύγιο. Οι ώρες της μέρας περνούν κυρίως έξω, ενώ οι νύχτες φέρνουν το κρύο και την αβεβαιότητα.
